Bir hikâyeyle başlamak istiyorum çünkü bazı kavramlar sadece tanımlarla anlaşılmaz; hissedilmesi gerekir. Bu hikâye, askerlikteki “kamuflaj”ın sadece bir üniforma değil, bir duygunun, bir görev bilincinin, bazen de bir kalp sığınağının sembolü olduğunu gösterecek… Bir Sabahın Sessizliğinde Başlayan Hikâye Soğuk bir sabahın gri ışığında, Ali tüfeğini omzuna asarken gözleriyle ufka baktı. Gökyüzüyle yer arasındaki ince çizgide, kamuflajının desenleri adeta toprağa karışmış gibiydi. O an anladı; kamuflaj sadece görünmemek için giyilen bir kıyafet değil, hayatta bazen duygularını, korkularını ve özlemlerini gizlemenin de bir yoluydu. Ali, stratejik düşünen bir askerdi. Zihninde planlar, taktikler, olasılıklar dolaşırdı. “Her şeyin bir çözümü vardır,” derdi. Ama bazı…
8 Yorum